Snowboarden (vrouwen) parallelreuzenslalom kwalificatie en finale

Parallelreuzenslalom 

Sinds 2002 staat de parallelreuzenslalom op het programma van de Spelen. Bij dit onderdeel zijn vooral techniek, snelheid en zenuwen belangrijk. Het parcours bestaat uit ongeveer 40 poortjes die telkens ongeveer 25 meter uit elkaar staan. Op de slalomhelling worden twee sporen naast elkaar gemaakt, een met rode poortjes en een met blauwe poortjes.

In de kwalificatie maken alle 32 deelnemers twee afdalingen over een slalomparkoers. De snelste zestien gaan verder volgens het knock-outsysteem. In deze fase racen twee deelnemers tegen elkaar, waarbij degene die in de kwalificaties het snelste was, de course (het spoor) mag kiezen. De winnaar van de run gaat door naar de volgende ronde.

Kijk hier voor een uitleg van de andere disciplines.

De parallelslalom bestaat ook. Het verschil  met de reuzenslalom is de lengte van het parkoers, het aantal poortjes en de afstand tussen de poortjes. Sochi 2014 was de enige keer dat dit een olympisch onderdeel was. 

Nicolien Sauerbreij werd in 2010 olympisch kampioen op de parallelreuzenslalom. Het was de eerste olympische medaille ooit behaald in de sneeuw door een Nederlander.

Michelle Dekker maakte in 2014 op zeventienjarige leeftijd haar olympische debuut. In Sotsji werd ze 22e op de parallelreuzenslalom en negentiende op de parallelslalom.

Vier jaar later werd alleen de parallelreuzenslalom verreden. Michelle kwam in de kwalificaties één honderdste van een seconde tekort om zich te plaatsen voor de achtste finales en werd zeventiende. In Beijing verging het haar een stuk beter. Helaas viel ze met de vierde plaats net buiten de medailles.