Functionele cookies: Wij plaatsen functionele cookies om deze website naar behoren te laten functioneren en analytische cookies waarmee wij het gebruik van de website kunnen meten. Deze cookies gebruiken geen persoonsgegevens.


Ik wil gepersonaliseerde informatie: Hiermee ontvang je gepersonaliseerde informatie op onze website die wordt afgestemd op je internetgedrag. Ook kunnen we nieuwsbrieven beter afstemmen op jouw voorkeuren.


Eén momentje voor een bewuste keuze…

Ga voor meer informatie naar onze cookieverklaring en privacyverklaring.

Het is het tegenovergestelde van saai, zo omschrijft Nyls Korstanje (21) het leven in de Verenigde Staten. Twee jaar lang combineerde de talentvolle zwemmer studie en topsport aan de North Carolina State University. Tot hij vanwege de coronacrisis, halsoverkop moest terugkeren naar Nederland. 

“Het ene weekend zat ik nog in Amerika in voorbereiding op de belangrijkste wedstrijden van het seizoen. En een week later zat ik in Nederland, waar alle trainingslocaties dicht zaten.” Nyls Korstanje blikt nog eens terug op die bizarre tweede week van maart, toen de coronapandemie in alle hevigheid losbarstte. Een scenario dat niemand had kunnen bedenken. En Nyls zeker niet, toen hij twee jaar geleden het nationaal trainingscentrum in Eindhoven verruilde voor de campus van de North Carolina State University in Raleigh. De zwemmer ging daar zijn topsportloopbaan combineren met zijn studie Sustainable Materials and Technology. “Een hele mond vol”, vindt hij zelf ook. “Veel natuur- en scheikunde en biologie. Het gaat veel over materialen. Ik vind dat heel interessant en het is heel actueel.” 
 
Team
Een leven als topsporter, student en dan ook nog in de Verenigde Staten. “Superintensief”, noemt Nyls het. “Amerikanen zijn in alles wat extremer: in ongezond eten, in gezond eten, in afstanden rijden, hard werken. Aan de ene kant is het geweldig, maar het is ook best pittig. Het is het tegenovergestelde van saaiheid. Maar je leeft wel.”

Het ene weekend zat ik nog in Amerika in voorbereiding op de belangrijkste wedstrijden van het seizoen. En een week later zat ik in Nederland, waar alle trainingslocaties dicht zaten

Nyls Korstanje

In zijn jeugd had Nyls al eens drie jaar met zijn familie in de Verenigde Staten gewoond. Toen was hij al onder de indruk van de topsportcultuur van de Amerikanen. “Amerika is een ontzettend sport-gedreven land. Ik had dat als klein jochie al meegemaakt, toen wij daar woonden. Die beleving; sport is heel belangrijk in de cultuur. Sporters zijn daar echt supersterren. Hoe wij hier naar zangers en zangeressen kijken, zo kijken ze daar ook naar sporters. Met name op de colleges. Je hebt daar niet alleen de studenten, maar ook de athletes. Dat zijn degenen die jouw school vertegenwoordigen. Zwemmen is in Amerika relatief klein. Vooral als je het vergelijkt met baseball, american football of basketbal. Maar doordat sport daar zo leeft, is er toch veel funding voor en is het heel professioneel.”
 
Dat je uitkomt in een team, spreekt Nyls erg aan. “De main drive in Amerika is niet het presteren van het individu, maar van het team. Pieter van den Hoogenband zei ooit dat hij tijdens de Olympische Spelen in Sydney veel behoefte had aan een team en dat hij daarom veel optrok met de waterpoloërs. Dat herken ik wel. Als je als team optrekt, brengt dat gigantisch veel lol met zich mee. En het feit dat je het niet alleen doet.”

Collegekampioenschappen 
Met zijn universiteitsteam won Nyls begin dit jaar het kampioenschap van de Atlantic Coast Conference (ACC). Nyls had de derde beste jaartijd op de 50 vrij op zijn naam. Vol vertrouwen keek hij uit naar de nationale studentenkampioenschappen NCAA, die eind maart op het programma stonden. In de VS is dat de belangrijkste wedstrijd van het jaar. “Het is een heel speciale wedstrijd”, weet Nyls. “Een Europees kampioenschap zwemmen is niks vergeleken bij die wedstrijd, qua sfeer en druk. Je zwemt daar niet als individu, maar voor je team. Dus er zit veel meer druk op je schouders. Ik vroeg me altijd al af waarom Amerikanen zo goed met spanning kunnen omgaan en er bij de Olympische Spelen gewoon staan. Dat werd me toen duidelijk. Want de spanning die er bij die kampioenschappen komt kijken, is gewoon enorm.” 
 
En toen ging alles ineens heel snel. De coronapandemie verspreidde zich als een olievlek over de wereld en binnen een week stond ook het leven van Nyls totaal op z’n kop. “Het was een hele hectische week”, kijkt hij terug. “Het eerste weekend van maart was er nog helemaal niks aan de hand. Die maandag besloot Harvard University dat er geen atleten meer mochten meedoen aan alle competities. Dat was best wel een heftige beslissing, want daardoor zouden ze ook niet meedoen aan de NCAA. Wij zaten op dat moment in de taper, dat is een periode dat je het rustig aan doet in de aanloop naar de wedstrijden. Die dinsdag werd besloten dat er geen ouders meer mochten kijken op de tribune. Dat vond ik heel heftig want mijn moeder zou speciaal overkomen vanuit Nederland. Daar keek ik best wel naar uit.”

Ergometer 
Ook vanuit Europa kwam slecht nieuws. “Die woensdag werd de Swim Cup gecanceld, het olympisch kwalificatietoernooi. Daarmee was het Nederlandse seizoen voorbij. Een dag later werden de NCAA-kampioenschappen ook afgelast. Die vrijdag werd bekend dat Europeanen niet meer naar Amerika mochten reizen. Op dat moment besloot ik om zo snel mogelijk terug naar Nederland te gaan, omdat ik bang was dat er ook een reisverbod de andere kant op zou komen. De snelheid waarmee die beslissingen werden genomen, was gigantisch. Ik heb een ticket geboekt en dat weekend was ik terug in Nederland.”
  
 “Ik heb twee maanden niet in het water gelegen. Met mijn broer Tim heb ik in de schuur bij mijn ouders in Nijmegen een eigen gym gebouwd. Van een sportschool in de buurt kregen we een hele hoop materialen om te gebruiken. Een roei-ergometer hebben we omgebouwd tot een zwem-ergometer. Zo hebben Tim en ik elkaar wel beziggehouden. Dat was heel fijn om te doen. We hebben veel krachttraining gedaan uiteraard, maar zijn ook veel gaan fietsen.” 
 
Olympic red shirt year 
Sinds augustus traint Nyls weer bij het nationaal trainingscentrum in Eindhoven. Daar woont hij nu ook op kamers. Zijn studie bij NC State doet hij vanuit Nederland. “Ik kan het online doen”, legt hij uit. “Vanwege de corona zijn veel studenten naar huis gegaan, omdat het niet heel veilig is op een campus. Ik heb iedere avond een online les. Ik vind het heel belangrijk om naast mijn sport ook een studie te volgen. Ik ben altijd wel ergens mee bezig, omdat ik me anders niet nuttig voel. Ik vraag me af wat ik zou doen als ik geen studie had. Ik denk dat ik zestien uur per dag zou slapen. Ik vind het heel fijn om een purpose te hebben, een doel. Ik ben niet alleen een zwemmer, maar ik ben ook Nyls, straks hopelijk de engineer.” 
   
De zwemmer Nyls richt zich vooralsnog op kwalificatie voor Tokio. Dat zou dan moeten gebeuren op het EK in mei volgend jaar. En als de situatie rond het coronavirus verbetert, wil hij na de Spelen terug naar de VS. “Ik heb dan als het goed is een olympic red shirt year, zo heet dat. Je mag vier jaar lang voor een team uitkomen, om in die tijd je studie te doen. Als je een van die jaren mist, dan valt dat jaar in principe weg en heb je dus nog maar drie jaar over. Uitzonderingen daarop zijn een blessure, dan is dat een red shirt year. En de Olympische Spelen. Als je je een jaar wilt focussen op de Spelen dan mag je ook een jaar missen. Dat komt nu dus goed uit.”