Trampolinespringen: iedereen heeft er wel een beeld bij. Maar als er wedstrijden worden gesprongen, zijn er waarschijnlijk maar weinig mensen die de spelregels kennen. Wij vertellen je hier meer over de achtergronden.
Trampolinespringen valt onder de gymnastische sporten. De deelnemers maken acrobatische sprongen op een trampoline. Dit kunnen eenvoudige figuren zijn maar ook complexe combinaties van voorwaartse en/of achterwaartse salto's en wendingen.
De sprongen worden beoordeeld door een jury. De scores worden gebaseerd op de moeilijkheidsgraad, de uitvoering en op het aantal seconden die de deelnemer doorbrengt in de lucht. Punten worden afgetrokken voor een horizontale verplaatsing vanaf het midden van de trampoline.
Een uitvoering bestaat uit tien contacten met de trampoline en moet altijd beginnen en eindigen op de voeten. Behalve met zijn voeten mag de springer de trampoline ook raken met zijn zitvlak, rug en buik. Aan het eind van de oefening moet de deelnemer helemaal stilstaan op de trampoline.
Trampolinespringen op de Olympische Spelen
Sinds Sydney 2000 staat trampolinespringen op het olympisch programma. Alan Villafuerte was in Australië de enige Nederlandse deelnemer en eindigde als zevende. Vier jaar later was hij er in Athene opnieuw bij en noteerde hij de zestiende plaats.
Rick Veldhuizen op de World Games in 2025.
Rea Lenders bereikte in de Griekse hoofdstad de achtste plaats. In 2012 deed Rea mee aan de Olympische Spelen in Londen, waar ze dertiende werd. In Rio 2016, Tokyo 2020 en Parijs 2024 had Nederland geen trampolinespringers op de Spelen.
Double mini trampoline
Op de Olympische Spelen wordt zowel individueel als synchroon gesprongen op een grote trampoline. Tijdens het WK is er ook het onderdeel double mini trampoline, ook wel afgekort tot double mini of DMT. Hiervoor wordt een kleinere trampoline gebruikt, die zowel een schuin als een vlak gedeelte heeft.
De deelnemer springt op het schuine deel en landt op het vlakke deel. In deze eerste fase kan de deelnemer al enkele trucs laten zien. Dan volgt de tweede fase, waarin hij of zij opnieuw een acrobatische oefening doet. De deelnemer landt vervolgens op een mat. DMT is niet olympisch maar wordt wel beoefend tijdens de World Games.
