Functionele cookies: Wij plaatsen functionele cookies om deze website naar behoren te laten functioneren en analytische cookies waarmee wij het gebruik van de website kunnen meten. Deze cookies gebruiken geen persoonsgegevens.


Ik wil gepersonaliseerde informatie: Hiermee ontvang je gepersonaliseerde informatie op onze website die wordt afgestemd op je internetgedrag. Ook kunnen we nieuwsbrieven beter afstemmen op jouw voorkeuren.


Eén momentje voor een bewuste keuze…

Ga voor meer informatie naar onze cookieverklaring en privacyverklaring.

Atleet Agard dankbaar: 'Ik heb duizend engeltjes op mijn schouder gehad’

Atleet Agard dankbaar: 'Ik heb duizend engeltjes op mijn schouder gehad’

Cheer!

ARNHEM - Terrence Agard overleefde september 2015 een zwaar verkeersongeval. De atleet van Curaçao brak een nekwervel en zat tegen een dwarslaesie aan. De artsen vertelden hem dat hij zijn carrière in de atletiek kon vergeten, maar hij herstelde na een lange revalidatie wonderwel en volgend weekeinde loopt Agard de 400 meter bij de EK indoor in Belgrado. Hij denkt zelfs al aan de finale.

Deel dit artikel op social media

,,Ik heb duizend engeltjes op mijn schouder gehad’’, vertelde Agard woensdag bij de teampresentatie op Papendal. ,,Van het ongeval weet ik niet veel meer. Toen het gebeurde lag ik te slapen op de achterbank. Ik schijn nog zelf uit de auto te zijn geklauterd en heb rondgelopen, maar zelfs dat herinner ik me niet meer.''

Agard liep deze winter één wedstrijd, bij de NK indoor, en kwalificeerde zich met een tijd van 46,94 meteen voor de EK. ,,Ik waardeer het leven veel meer nu, ik waardeer de zware trainingen en de verzuring in mijn benen. Ik ben vooral dankbaar dat ik mijn sport weer kan uitoefenen. Het heeft mij mentaal sterker gemaakt; ik ben een betere atleet geworden die veel meer in zichzelf gelooft'', aldus de 26-jarige atleet van Rotterdam Atletiek.

De sporen van het ongeval zijn gewist, op vier bultjes op zijn schedel na dan. Daar zaten de schroeven van een nekframe, dat hij drie maanden lang droeg. ,,Ik sta wel op met een stijve nek, maar verder heb ik er geen last meer van. De eerste maanden van mijn revalidatie waren het zwaarst, toen ik niets kon, zelfs tandenpoetsen niet. Dat ik dat weer zelf kan, voelt als een groot genot.''

Deel dit artikel op social media

Je vraag wordt verwerkt. Een momentje geduld..

Moedig Terrence aan!